Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
swidwin.prv.pl
"SZLAK PRZYRODNICZY DRAWSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO" - czarny - 70,7 km PDF Drukuj Email
Turystyka - Szlaki piesze i rowerowe

Szlak przecina Pojezierze Drawskie z północy na południe prowadząc wzdłuż rynien jeziornych i zalesionych wzgórz moreny czołowej. Na trasie liczne pomniki przyrody i rezerwaty. Od Połczyna Zdroju aż do Złocieńca trasa wiedzie terenami utworzonego w 1979 roku Drawskiego Parku Krajobrazowego między innymi obok najgłębszego w województwie jeziora Drawsko.

Szlak na całej długości przejezdny może być jedynie rowerem górskim, a trudności mogą wystąpić odcinkami w rejonie Wilczych Jarów, nad jeziorem Łąka i jeziorem Drawsko.

0,0 Dworzec PKS w Połczynie Zdroju przy pl. Tysiąclecia. Tu węzeł szlaków - żółtego spacerowego wokół Połczyna, czerwonego Solnego i niebieskiego Szwajcarii Połczyńskiej. Po prawej stronie placu nowoczesny hotel "Polanin", przed nim, w centrum placu - pomnik poświęcony poległym w walkach żołnierzom (granitowy obelisk z tablicą pamiątkową). Wspólnie ze znakami żółtymi i czerwonymi odchodzimy od placu w lewo ulicą Żymierskiego. Osoby, które chciałyby przejść przez centrum miasta mogą dojść do ulicy Zdrojowej za znakami niebieskimi i żółtymi. Zaraz za rogiem po prawej restauracja "Savoy", dalej po lewej zakład mleczarski i budynek dawnego przytułku z końca XIX wieku, obecnie szkoła. Mając po prawej wybudowane około 1832 roku przez rodzinę Fuhrmann budynki browaru skręcamy w prawo (znaki żółte odchodzą tu w lewo). Obecnie browar wchodzi w skład Zakładów Piwowarskich "Brok" w Koszalinie, a jeden z produkowanych gatunków piwa nosi nazwę założycieli browaru. Wzdłuż zabudowań browaru dochodzimy do głównej przelotowej ulicy Warszawskiej. Skręcany w lewo, a następnie w prawo w ulicę Zdrojową. To również znaki żółte i niebieskie. Po obu stronach ulicy mijamy murowane pensjonaty z początku XX wieku, obecnie sanatoria "Irena" i "Poznanianka".

0,9 Za nimi po prawej budynki dyrekcji Uzdrowiska "Połczyn". Mieści się w nich także w eklektycznym budynku z początku XX wieku Klub Kuracjusza "Borowinka" oraz apteka. Wykonywane są też zabiegi lecznicze w oparciu o borowinę i wody mineralne (wody można nabyć w handlu pod nazwą "Połczynianka" i "Worowianka"). Naprzeciw budynku dyrekcji znajduje się główne wejście do rozległego (30 ha) położonego nad Wogrą parku zdrojowego. Przylegająca do ulicy część parku utrzymana jest w stylu francuskim z klombami, stawem z fontanną i alpinarium oraz amfiteatrem na 2 300 widzów. Część południowa o charakterze krajobrazowym skupia 60 gatunków drzew i krzewów, między innymi 9 odmian świerków, 4 gatunki jodły, orzech czarny i szary, a także skrzydłorzech kaukaski i orzesznik gorzki. W zachodniej części parku między innymi stawy i ścieżka zdrowia. Na skrzyżowaniu z ulicą Zamkową szlak skręca w lewo. Stąd w prawo ulicą Zamkową warto podejść 150 metrów do połczyńskiego zamku. Jego początki sięgają raku 1290 i czasów księcia Bogusława IV. W drugiej połowie XVI wieku przebudowy dokonał Kurt Manteuffel. W XVIII wieku właścicielem zamku był generał von Krockow. Zamek odbudowano po zniszczeniach wojennych na planie litery "L" z charakterystyczną półkolistą bramą. Obecnie mieści się tu biblioteka. Szlak prowadzi wzdłuż zachodniego skraju parku, następnie obok stawu przez mostek na Wogrze do asfaltowej alejki spacerowej (ul. Sobieskiego, najkrótsze dojście od miasta do Sanatorium "Borkowo") i skręca w lewo. Trasę przecinają znaki żółte. Przed miejscowością Międzyborze szlak schodzi z alejki asfaltowej prowadzącej do budynków sanatorium i zarastającą drogą leśną wychodzi na drogę obok bramy wyjazdowej do Sanatorium "Borkowo".

3,7 Skręcamy w prawo przy odbudowanym źródełku wód mineralnych. Po prawej mijamy zabudowania PGR Ostrowąs. Za mostkiem skręcamy w prawo, a następnie w drogę leśną wiodącą przez drzewostan liściasty z przewagą buka i olchy. Dwukrotnie przekraczamy wijący się wśród wzgórz strumyk z licznymi źródliskami. Na polanie skręcamy w lewo na podmokłą łąkę. Ścieżką wchodzimy w uroczysko "Wilcze Jary". Dwukrotnie przecinamy wartki nurt strumyka pełnego głazów i wykrotów. Mijamy liczne wąwozy o stromych zboczach. Po kolejnym pokonaniu strumyka dochodzimy do leśnej drogi i skręcamy w lewo. Droga wiedzie przez las mieszany w kierunku południowo-wschodnim. Przecinamy skrzyżowanie z drogą leśną i skrajem wąwozu, następnie przez las wzdłuż poręby wychodzimy na szosę Połczyn Zdrój - Drawsko Pomorskie.

6,7 MTu znaki czerwone odchodzą w prawo szosą, przecinamy asfalt i drogą leśną dochodzimy do skrzyżowania, skręcamy w lewo i wchodzimy na wzniesienie.

7,7 Tu po lewej, na zakręcie drogi w prawo, w odległości 100 metrów od szlaku, znajduje się pierścieniowate grodzisko wyżynne z VIII - X wieku. Posiada dwa koncentryczne wały o wysokości 1,5 metrów, a jego północna część opada stromo 25-metrową skarpą do dna jaru. 100 metrów za grodziskiem schodzimy z drogi utwardzonej w prawo zarastającą dróżką i wychodzimy na skraj lasu. Naprzeciw - na wzniesieniu za polem, wśród innych drzew wyraźnie wybija się korona pomnikowego cyprysika. Podążamy drogą wiodącą skrajem lasu i pól na zachód, do szosy Połczyn Zdrój - Drawsko Pomorskie.

9,6 Przy drodze mijamy pomnikowy, dwupienny dąb, następnie dwa gospodarstwa. Na szosie skręcamy w lewo - wspólnie z dochodzącymi z prawej znakami czerwonymi. Mijamy kolejno dwa gospodarstwa, następnie z prawej stację przekaźnikową TV umieszczoną na murowanej, kwadratowej wieży. Następnie - na skrzyżowaniu z przystankiem PKS Kłokowo skręcamy w lewo i prowadzącą przez pola drogą asfaltową docieramy do wsi Kłokowo.

12,2 Mijamy zabudowania PGR i podworski park krajobrazowy z jodłami i kilkoma odmianami świerków i obniżamy się szosą nad zachodni skraj jeziora Kłokowskiego (powierzchnia 30 ha).

12,8 Przy przystanku PKS Lipno I (nieliczne połączenia) schodzimy z szosy w lewo w drogę wiodącą pomiędzy dwoma zabudowaniami, za którymi na rozwidleniu kierujemy się w lewo. Mijamy po prawej dawny cmentarz, sprzed którego dobry widok na całe jezioro Kłokowskie (dł. 1,4 km). Na kolejnym rozwidleniu kierujemy się ponownie w lewo wzdłuż linii energetycznej, przechodzimy przez mostek na strumieniu łączącym niewielkie jeziorko z prawej z Kłokowskim i dochodzimy do pojedynczego gospodarstwa. Zabudowania obchodzimy wzdłuż ogrodzenia łąką z lewej. Następnie za stodołą - pozostawiając biegnące dalej prosto znaki czerwone, odchodzimy w prawo na wzniesienie. Tutaj punkt widokowy w kierunku północno-zachodnim na oba jeziora. Przez pola i zagajniki podążamy w kierunku wschodnim. 800 metrów od punktu widokowego skręcamy w prawo i na rozwidleniu za stawem kierujemy się w lewo mając po prawej Wolą Górę. Na kolejnym rozwidleniu dróg odchodzimy w lewo w kierunku południowo-wschodnim i wychodzimy na wzniesienie o wysokości 195,6 metrów n.p.m. Za nim łukiem odchodzimy niewielkie oczko jeziorne i przez zagajniki i pola wychodzimy na brukowaną drogę przechodzącą przez miejscowość Czarnkowie, przy kamiennym, dawnym drogowskazie.

18,6 Skręcamy w prawo przez wieś mijamy z lewej neoromański kościół p.w. Stanisława Kostki z połowy XIX wieku. Jest to budowla salowa bez wieży wzniesiona z kamieni polnych. Przed kościołem wolno stojąca dzwonnica o konstrukcji krosnowej z zachowanym dzwonem i figurą NMP. Za kościołem kolejno budynek szkoły i zabudowania zakładu przetwórstwa ryb "Polprodukt". Dochodzimy do skrzyżowania z przydrożnym krzyżem i 50 metrów dalej, przy kamiennym słupie dawnego drogowskazu skręcamy w brukowaną drogę w prawo. Szlak prowadzi przez pola obok dwóch gospodarstw do opuszczonej wsi Śmiedzięcino.

21,0 Na skraju wsi, przed stawem, zarastającą drogą w lewo można dojść do dawnego, rozległego cmentarza położonego na pobliskim, zadrzewionym wzgórzu. Mijamy opuszczone domy i na skrzyżowaniu z kamiennym, dawnym drogowskazem odchodzimy ze wsi brukowaną drogą w lewo. Przechodzimy przez mostek na strumyku i łukiem podchodzimy pod wzniesienie w kierunku południowym. Przy kolejnym, kamiennym drogowskazie schodzimy z drogi w lewo w słabo zarysowaną drogę polną. Mijamy z lewej w obniżeniu mokradło z trzema stawami, następnie z prawej zagajnik i wchodzimy do osady Lipno przy opuszczonych zabudowaniach dawnego PGR.

25,0Brukowaną drogą dojazdową wychodzimy na szosę Nowe Worowo - Kluczewo, skręcamy w asfalt w lewo i 300 metrów dalej schodzimy w prawo w drogę polną wiodącą dawnym nasypem do jeziora Drawsko (powierzchnia 1866 ha, głębokość 80 metrów, długość 12,6 kilometra).

25,8 Schodzimy na ścieżkę biegnącą jego brzegiem i w prawo obchodzimy północny skraj ciągnącej się na przestrzeni 2,6 kilometra zatoki Kluczewskiej. Jezioro Drawsko powstało na skrzyżowaniu kilku rynien jeziornych, a w jego centrum położona jest duża wyspa Bielawa. W połowie zachodniego brzegu zatoki odchodzimy od niej w prawo pod górę i przez zagajniki, następnie drogą polną biegnącą równolegle do brzegów jeziora wychodzimy na asfalt przed wsią Uraz.

28,4 Przed nami widoczne kąpielisko i zamykający zatokę półwysep z zabudowaniami. Znajdująca się za nim stanica ZHP jest niedostępna ze wschodniego brzegu, można do niej dopłynąć właśnie z tego miejsca. Skręcamy w prawo i dochodzimy do szosy Warniłęg - Grabinek przy przystanku PKS Uraz.

28,9 Skręcamy w lewo i wychodzimy na wzniesienie o wysokości 151,2 m n.p.m. Stąd wspaniały punkt widokowy na położone o 20 metrów poniżej jezioro Drawsko z zatoką Uraz i wsią na pierwszym planie.

31,1 Mijając kolejne gospodarstwa z rzadka rozrzucone wzdłuż szosy dochodzimy do zabudowań wsi Warniłęg i pomiędzy budynkami odchodzimy od szosy drogą polną w lewo. Droga wije się polami przez kolejne wzniesienia, stąd widok na położone po lewej jezioro Drawsko. Na skrzyżowaniu dróg polnych obniżamy się w lewo do jego brzegu i ścieżką wędrujemy dalej w prawo. Obchodzimy cypel, za którym dobrze widoczna jest wyspa Bielawa. Brzegi jeziora porasta las liściasty, miejscami podmokły i trudno dostępny. Przy fundamentach - pozostałości dawnych budynków, przed okazałym bukiem, odchodzimy od jeziora w prawo na wzniesienie z pięknym starodrzewem bukowym i wychodzimy na skraj lasu. Drogą wiodącą początkowo skrajem podmokłego lasu, następnie w prawo przez pola, dochodzimy do osady Mącidół.

35,3 Przechodzimy pomiędzy wybudowanymi z kamieni polnych zabudowaniami i dalej drogą asfaltową mijając rozrzucone przy niej pojedyncze gospodarstwa dochodzimy do miejscowości Warniłęg.

37,6 Przed wsią po lewej widoczna grupa 14 lip drobnolistnych o obwodzie 200 - 320 centymetrów, dalej park dworski z połowy XIX wieku z drzewostanem mieszanym, wyróżniają się: klon pospolity, świerk i dwie lipy drobnolistne. Za parkiem widoczne zabytkowe zabudowania dawnego folwarku. Na pierwszym planie murowany z kamienia dom zarządcy, za nim stajnia z kamienia i cegły z ozdobionymi krenelażem szczytami, a także obora, owczarnia i stodoła. Wychodzimy na szosę Stare Worowo - Grabinek mając po prawej przystanek PKS, a za nim sklep spożywczy. Stąd w prawo 100 metrów od neoromańskiego, jednonawowego kościoła p.w. Narodzenia NMP z II połowy XIX wieku. W szczycie nad wejściem okrągłe okno ze stylizowaną gwiazdą Dawida. Przecinamy szosę i obok wiejskiej świetlicy wychodzimy na pola. Przed zabudowaniami kolonii Nowe Worowo skręcamy w lewo w słabo zarysowaną drogę i mając po prawej pojedynczą zagrodę dochodzimy prze pola do zagajnika. Za zagajnikiem osiągamy wschodni skraj zarastającego, o podmokłych brzegach, jeziora Łąka. Ze względu na miejsca lęgowe ptactwa wodnego i błotnego planuje się utworzenie w tym miejscu rezerwatu ornitologicznego. Jezioro obchodzimy drogą wiodącą skrajem pól i nadbrzeżnej skarpy wzdłuż północnego brzegu. Przy zachodnim jego krańcu odchodzimy w kierunku widocznych wiejskich zabudowań i mijając po prawej stary, zaniedbany cmentarz, wychodzimy na szosę Połczyn Zdrój - Złocieniec w miejscowości Stare Worowo, przy zabudowaniach PGR.

41,7 Skręcamy w lewo mijając zabytkowe budynki zespoły folwarcznego: owczarnię, stodołę, kuźnię i spichlerz z kamieni polnych i ciosów kamiennych z połowy XIX wieku. Naprzeciw ruiny szachulcowego dworu z końca XVIII wieku w otoczeniu parku krajobrazowego z drzewostanem rodzimym, m. in. klony, jawory, lipy, dęby i buki. Z ciekawszych drzew zobaczyć tu można dwupienny klon pospolity o obwodzie 470 centymetrów. Dalej po lewej salowy kościół o konstrukcji szachulcowej z 1689 roku p. w. Antoniego Paderewskiego. Fasada i wieża drewniana, zwieńczona hełmem ostrosłupowym z iglicą, wybudowane zostały w 1786 roku. Wewnątrz interesująca, osiemnastowieczna ambona w kształcie moździerza. Przy drodze przed kościołem przylega do budynków PGR ceglany mur otaczający głaz nagrobny z tablicą poświęconą zmarłem członkom rodzin von Zadow i ich 36 współpracowników z lat 1800 - 1945. Na murku tablica objaśniająca w języku polskim. Za kościołem w głębi murowany budynek gorzelni z wysokim kominem. Drogą obok stawu dochodzimy do sklepu i dalej do przystanku PKS, za nim na wzgórzu widoczny pomnikowy dąb. Na skraju wsi, za oborą po prawej w odległości 100 metrów od szosy, widoczne kolejno pomnikowe dęby szypułkowe. Górują one nad kępami zarośli wzdłuż strumyka Miedznik.

42,7 Przecinamy skrzyżowanie trzech szos i aleją klonową - obok leśniczówki wychodzimy na pola. Przed ścianą lasu po obu stronach, poniżej drogi urokliwe oczka jeziorne. Z lasu wychodzimy na skrzyżowanie dróg polnych przed fermą w Rzepowie i skręcamy w prawo wchodząc ponownie w drogę leśną.

46,0 Za porębą z prawej osiągamy drogę łączącą Cieszyno Drawskie i Rzepowo. Przechodzimy nią w lewo 500 metrów następnie odchodzimy w prawo i dalej dawnym nasypem pod nie ukończoną autostradę Berlin - Królewiec dochodzimy do mostku na Miedzniku. Po lewej widoczne fundamenty nie ukończonego przyczółka mostowego autostrady. Dalej trasa wiedzie skrajem lasu i pól. Przecinamy skrzyżowanie dróg polnych i biegnących przez tereny leśne nasypem osiągamy wybrukowaną drogę Cieszyno - Głęboczek, w którą skręcamy w prawo. Tu z lewej dochodzą znaki zielone. Po wyjściu z lasu szlak wiedzie przez pola, przechodzi przez tory kolejowe linii Połczyn Zdrój - Złocieniec i wychodzi na szosę do Złocieńca na południowym skraju miejscowości Cieszyno Drawskie.

49,8 Naprzeciw budynek szkoły podstawowej z końca XIX w. Wchodzimy do centrum wsi mając po lewej salowy kościół o konstrukcji szachulcowej z końca XIX w. z drewnianą wieżą zwieńczoną hełmem piramidalnym. Ze skrzyżowania za kościołem w głębi ulicy wiodącej na lewo w odległości 100 m widoczny okazały pomnik przyrody - dąb szypułkowy o obwodzie 430 centymetrów. Naprzeciw kościoła brama wjazdowa do ośrodka wczasowo-kolonijnego zakładów energetycznych. Ośrodek mieści się w eklektycznym pałacu z 1901 r. z dwoma wieżami - kolistą z hełmem stożkowym od północnego wschodu i kwadratową z drugiej strony. Do pałacu przylega nowoczesny budynek ośrodka wypoczynkowego z tarasowato opadającymi balkonami, za nim domki kempingowe i pawilony kolonijne. W otoczeniu pałacu położony jest dziewiętnastowieczny park krajobrazowy o powierzchni 5,5 ha z interesującym drzewostanem mieszanym, m. in. rosną tu cyprysiki Lawsona, topole czarne i białe (405 i 415 centymetrów), dęby odmiany stożkowej i czerwonej, buki (odmiany purpurowej osiąga 445 centymetrów), po kilka rzadkich odmian świerków, jodeł i wiele innych gatunków. Za parkiem mijamy przystanek PKS i wychodzimy ze wsi. Po prawej do drogi dochodzi południowo-wschodni skraj jeziora Siecino (pow. 776 ha, głębokość 48 metrów, długość 7,8 km.). Naprzeciw jeziora - około 200 metrów za wsią, położony jest zarastający, dawny cmentarz. Szosa wiedzie dalej przez las. Mijamy z prawej drogę dojazdową do ośrodka sportów żeglarskich, kempingu i kąpieliska na Wyspie Ostrów. Dalej po lewej otwiera się widok na śródleśne, zarastające jeziorko, otoczone mechowiskami i mszarami. Dla zachowania zespołu roślin utworzony został to w 1965 r. rezerwat "Torfowisko nad Jeziorem Morzysław Mały" o powierzchni 7,6 ha. Następnie z prawej mijamy niewielkie jeziorko Morzysław. 200 metrów przed skrzyżowaniem szos schodzimy z asfaltu w lewo na leśną drogę i 50 metrów dalej skręcamy w prawo na ścieżkę wyprowadzającą nas na dawny nasyp. Szlak prowadzi równolegle do szosy w kierunku południowym. Mijamy z lewej prześwitujące przez zarośla jezioro Czarnówek, o niedostępnych z tej strony brzegach. Dla zachowania reliktowej, polodowcowej roślinności został tu utworzony rezerwat przyrody o powierzchni 11,9 ha. Szczególnie liczne stanowiska lobelii występują na przeciwległym, wschodnim brzegu jeziora. Dalej przechodzimy nasypem nad brzeg jeziora Dłusko i wychodzimy na drogę dojazdową do kempingu nad tym jeziorem obok leśniczówki Złotniki.

55,5 Skręcamy w lewo i zaraz dalej w prawo - wzdłuż ogrodzenia budynku. Wychodzimy na polanę, obchodzimy ją w prawo i osiągamy szosę wlotową do Złocieńca od strony Połczyna Zdroju na wysokości stadionu sportowego. Wychodzimy z lasu i obok przystanku PKP Grotniki przechodzimy przez tory kolejowe.

56,5 Mijamy osiedle domków jednorodzinnych i przez most pokonujemy Drawę. Z mostu na prawo widok miasta ze stanicą wodną na pierwszym planie i wieżą zabytkowego kościoła w głębi. Ulicą Połczyńską dochodzimy do skweru z pomnikiem ofiar bolszewizmu. Tu odchodzimy w lewo ul. I Dywizji WP mając po lewej kolejno - remizę strażacką z czterokondygnacyjną wieżą i herbem miasta oraz budynek Szkoły Podstawowej Nr 1. dochodzimy do głównego skrzyżowania ulic, mając po lewej pomnik poświęcony żołnierzom poległym w obronie ojczyzny i naprzeciw - neogotycki budynek poczty z przełomu wieków. Stąd w lewo można dojść ul. Czaplinecką do hotelu i restauracji "Sportowa", natomiast w prawo - ul. J. Piłsudskiego do zabytkowego centrum. Tam przy rynku m. in. ratusz z XVIII w., obecnie siedziba władz miejsko-gminnych, kościół gotycki dwunawowy p.w. Wniebowzięcia NMP z XV w. fundacji Wedlów z wysoką, neogotycką wieżą (1875 r.) zwieńczoną ośmiobocznym, piramidalnym hełmem, a także eklektyczne i secesyjne kamienice. Powrót do szlaku ul. 5-go Marca. Przecinając skrzyżowanie ul. Mickiewicza dochodzimy do Zakładów Przemysłu Lekkiego, przechodzimy przez most na Wąsawie i przed torami kolejowymi dochodzimy do ul. Dworcowej.

58,4 Po lewej w głębi budynek dworca PKP oraz dworzec PKS. Tu kończą się znaki zielone szlaku Wzniesień Moreny Czołowej. Skręcamy w prawo w ul. Dworcową i przechodzimy wzdłuż torów kolejowych do przejazdu drogowego ul. 5-go Marca. Zaraz za przejazdem skręcamy w prawo w ul. Drawską, mijamy z lewej położony w rozwidleniu dróg do Lubieszewa cmentarz komunalny. Dochodzimy do wiaduktu kolejowego nad główną szosą wylotową w kierunku Drawska. Odchodzimy wzdłuż parterowej zabudowy łukiem od torów i przed przejazdem kolejowym schodzimy z głównej szosy w lewo w ul. Brzozową. Przed nami kolonia domków jednorodzinnych. Skręcamy w pierwszą ulicę w lewo (Gdyńska) i opuszczamy miejską zabudowę wchodząc do młodego lasu sosnowego.

60,5 Stąd aż do Lubieszewa trasa prowadzi przez tereny leśne praktycznie bez możliwości przerwania wędrówki. Na pierwszym rozwidleniu kierujemy się w prawo, przecinamy skrzyżowanie dróg leśnych i za mostkiem na strumyku skręcamy w prawo. Droga wiedzie skrajem lasu sosnowego i podmokłych łąk z prawej, za którymi widoczne pola i zabudowania kolonii Kosobudy. Utrzymujemy generalnie kierunek południowo-zachodni. Za kolejnym mostem przez łąki i pola dochodzimy do drogi polnej Kosobudy - Stawno, skręcamy w prawo i 100 metrów dalej na rozwidleniu - odchodzimy na zachód początkowo przez łąkę, następnie skrajem lasu.

64,7 Wchodzimy do lasu i dwukrotnie - na kolejnych rozwidleniach - kierujemy się w lewo. Następnie z wyjeżdżającej drogi leśnej odchodzimy w lewo w zarastającą drogę wiodącą wzdłuż podmokłych łąk i lasów. Wychodzimy na pola i przecinając zagajniki wędrujemy w kierunku południowym. Mijamy pojedyncze zabudowania.

67,8 Przecinamy drogę Linowo - Stawno przy transformatorze i ruinach gospodarstwa. Za skrzyżowaniem mijamy z prawej wzniesienie zwane Górą Lisica. Za niewielkim stawem z lewej widoczna pojedyncza zagroda. Wychodzimy na pola. Z lewej kolejno dochodzą dwie drogi polne i wspólnie z nimi wychodzimy na szosę na zachodnim skraju Lubieszewa. Szosą z prawej dochodzą znaki niebieskie. Mijamy hodowlę pstrągów nad widocznym po prawej jez. Lubie (powierzchnia 1439 ha, głębokość 46 metrów, długość 14,1 km). Jezioro stanowi dobre miejsce wypoczynku i uprawiania sportów wodnych. Przez jezioro przepływa rzeka Drawa - znany w Polsce szlak kajakowy im. Karola Wojtyły. Dochodzimy do centrum miejscowości z trójkątnym placem z krzyżem przydrożnym.

70,7 Tutaj koniec szlaku przy przystanku PKS Lubieszewo.