This page is hosted for free by cba.pl, if you are owner of this page, you can remove this message and gain access to many additional features by upgrading your hosting to PRO or VIP for just 5.83 PLN.
Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
swidwin.prv.pl
Świdwińskie zakony cz. 7 PDF Drukuj Email
Świdwin - Zakony

Opis pochodzi z gazety powiatowej "TYGODNIK ŚWIDWIŃSKI".


Rządy krzyżackie ziemią świdwińską dobiegły kresu w 1445 roku, swidwińscy mieszczanie złożyli przysięgę wierności elektorowi branderburskiemu Fryderykowi II Hohenzolerowi, a miesiąc później Elektor przybywa osobiście do Świdwina aby przejąć miasto z rąk Krzyżaków. Później przez ponad 85 lat miastem naszym władali elektorowie brandenbursy- Fryderyk II a następnie jego brat Jan z Kostrzynia. Za rządów Jana przeprowadzono zmianę wyznania (reformacje), początkowo był jedynie jej protektorem, ale w 1538 roku przeszedł na luteranizm. Pierwsze nabożeństwo w nowym obrządku odprawił w kościele mariackim 17n marca 1538 roku pastor Hubertus Bilanck. Zakon Juanitów zajmował w państewku nowomarchijskim rządzonym przez Jana z Kostrzynia uprzywilejowane stanowisko. To on spowodował że w czasie reformacji nie przeprowadzono sekularyzacji Zakonu, a ponadto tak uzależnił od siebie wielkiego mistrza, ze spowodował przeniesienie komturii joanickiej z Chwarszczan ( koło Gorzowa) do Świdwina.

Joanici są najstarszym zakonem rycerskim. Zgromadzenie powstało podczas pierwszej krucjaty, przed zdobyciem Jerozolimy w 1099 r. Wcześniej w 1070 roku kupcy z Amalfi wybudowali w Jerozolimie szpital pod wezwaniem św. Jana dla pielgrzymów. Obsługujący go od 1083 roku rycerze zostali nazwani jo-annitami od łacińskiego loannes - Jan. Od 1310 roku znani jako kawalerowie rodyjscy - od wyspy Rodos, na której się osiedlili. W 1530 roku przenieśli się na Maltę - stad nazwa kawalerowie maltańscy. Oprócz działalności medycznej joanici rozwinęli na Wschodzie handel, sądownictwo, organizację portów, uprawę winorośli a nawet produkcję soli z wody morskiej. Również byli znakomitymi żeglarzami, bowiem podobnie jak templariusze zajmowali się przewozem morskim pielgrzymów i krzyżowców. Ich okręty były dobrze wyposażone i uzbrojone w machiny miotające i zapewniały bezpieczną od ataków piratów podróż. Były to tak zwane usserie, czyli wrotowce przeznaczone do transportu ludzi wierzchowców. W tylniej części statku znajdowały się szerokie wrota pozwalające wprowadzić na pokład konie. Flota maltańska dysponowała również innymi typami okrętów i żaglowców. Była pierwszą na świecie w której wprowadzono jednolite umundurowanie. Szkarłatny mundur z czarnymi wyłogami, będący początkowo mundurem kapitana maltańskiego żaglowca, został później mundurem komandora maltańskiego, a w trzeciej ćwierci XIX wieku w dopasowanym do czasów kroju, oficjalnym mundurem zakonnym obowiązującym zresztą do dziś.

Oznaką członków Zakonu (rycerzy, kawalerów, dam i duchownych) jest biały krzyż z rozdwojonymi ramionami (ośmiokończasty) zwany maltańskim, noszonym na czarnym płaszczu. Jego forma została zatwierdzona przez papieża Sykstusa V. Krzyż maltański ma bardzo bogatą symbolikę. Jego cztery ramiona maja świadczyć o czterech cnotach-wierności, honorze, wstrzemięźliwości i przezorności. Biała barwa symbolizuje cnotę czystości. Osiem krańców przedstawia symboliczne Osiem Błogosławieństw z Jezusowego Kazania na Górze oraz osiem cnót rycerskich - żyć w prawdzie, mieć wiarę, żałować za grzechy, dawać dowody pokory, miłować sprawiedliwość, być miłosiernym, być szczerym i wielkodusznym, znosić prześladowania.

Forma Krzyża Maltańskiego została wykorzystana w wielu orderach i odznaczeniach. Liczne odznaki pamiątkowe pułków Wojska Polskiego oparte były na kształcie tego krzyża.


Autor tekstu Zbigniew Czajkowski