Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
swidwin.prv.pl
Świdwin jako lenno rodu von Weddel 1319 - 1384 PDF Drukuj Email
Świdwin - Historia

Opis pochodzi z miesięcznika samorządów miasta Świdwin i gminy Świdwin "GAZETA ŚWIDWIŃSKA".


1321 - 1 maja - Kamień Pom. (Cammin). Książęta pomorscy Otto, Wartislaus i Barnim wystawiają dokument o granicach Maszewo (Massow) i Stargardu. Wynika z niego, że ziemia świdwińska ograniczona jest na wschodzie i północy rzeką Regą, na zachodzie ziemią łobezką, na południu granicami polnymi Rydzewa (Rützow), Żółtego (Schilde), Zarańska (Sarranzig), Dołgie (Dolgen) - wynika z tego, że północna część powróciła już do Nowej Marchii w 1479 r.

1337 - Do ziemi świdwińskiej wliczono następujące wsie: Dołgie (Dolgen), Borne (Born), Rydzewo (Rützow) będące w posiadaniu Johannesa (von Elbe?), Nielep (Nelep), Szarantzich (prawdopodobnie Zarańsko) we władaniu Diderichs von Elben, Rzepczyno (Repzin) we władaniu Bolz Renzow, Krosino (Grossin) we władaniu rodu Kunnel, Chomontowo (Gumtow) we władaniu Johannesa von Elbe, Wilczkowo (Woltzkow) i Kluczkowo (Klutzkow) w posiadaniu de Boltzikow, Łabędzie (Labenz) w postadaniu Otto von Labenz, Pęcerzyno (Penzerin) we władaniu Sigfride Witte, Bierzwnica (Reinfeld) we władaniu nieznanym, Smardzko (Simmatzig), Koszanowo (Kossenow), Brzeźno (Brisen) w posiadaniu Rembikow, Słonowice (Schlönwitz) i Karsibór (Karsbaun).

1337 - 24 marca Berlin. Margrabia Ludwig ukkłada się z biskupem Fryderykiem z Kamienia odnośnie zamków, ziemi i miast położonych na terytorium Lipienia (Lippehne), Jarzębniki (Falkenberg) i Świdwina, do których to biskup rościł sobie pretensje jako przypadające mu w wyniku śmierci margrabiego Waldemara lenno. Zgodzono się, że wymienione terytorium pozostaje własnością Ludwiga, ale uznane jest jako lenno biskupstwa w Kamieniu (Cammin).

1338 - 5 stycznia Hasso von Weddel z radą miejską Świdwina porozumiewa się odnośnie eksportu zboża.

1338 - Malthäus Drost - syn byłego starosty duńskiego Nikolausa Olaffsohna ofiaruje kościołowi w Świdwinie 4 wółki (1 wółka = 23,27 ha) ziemi położonej koło Smardzka (Simmatzig).

1339 - 27 lutego - von Weddel (Hasso - starszy ze Świdwina) i inni współwłaściciele sprzedają biskupstwa w Kamieniu własność lenną w postaci zamku, miasta i ziemi (?) Bublitz.

1344 - 16 marca (?) Calve. Margrabia Ludwig przyznaje wszystkim miastom po drugiej stronie Odry przywilej sądzenia mieszczan tylko przez miejscowe sądy miejskie.

1348 - 29 maja Margrabia Ludwig na wniosek Hasso von Weddel przyznaje kapitule Myślibórz (Soldin) świadczenia z oczynszowania włók miasta Lipiany (Lippehne).

1349 - 1 stycznia Berlin. MArgrabia Ludwig wynajmuje rycerzowi Hasso von Weddel swoje posiadłości w Nielepie, które znajdowały się we władaniu jego zmarłych sług Henniga von Sagautz i Henniga von Woppersnow.

1349 - 6 sierpnia Myślibórz (Soldin). Rajcowie miast Choszczno (Arnswalde), Gorzów Wlkp. (Landsberg) Friedeberg (?) i Berlina przyrzekają miastu Chojna (Königsberg), że margrabia Ludwig przyznaje miastu to wszystko, co przyznał swojemu Hasso von Weddel nazwanym to Hasso ze Świdwina.

1351 - Świdwin zostaje dotknięty zarazą - "czarną śmiercią".

1351 - 21 grudnia Berlin. W orszaku margrabiego Ludwiga w Berlinie znajdowali się między innymi starszy Hans von Weddel ze Świdwina i Hasso von Falkenburg.

1354 - 20 marca - Margrabia Ludwig na prośbę Hasso starszego, zamieszkałemu w Świdwinie przyznaje fundację Myślibórz (Soldin) 2 funty rocznych dochodów z opodatkowania włók miasta Lipiany (Lippehne).

1354 - 26 kwietnia - Dobiegniew (Woldenberg). Margrabia Ludwig Mianuje Hasso vom Weddel swoim namiestnikiem w Świdwinie i przyjmuje go wraz ze 100 zbrojnymi na służbę do swojego kasztelana w Nowej Marchii.

1354 - 18 maja - Drawsko (Dramburg). Biskup Kamieński łączy się z margrabią Ludwigiem do wystąpienia przeciwko księciom ze Szczecina i zobowiązuje się wesprzeć do 200 zbrojnymi rycerzami.

1362 - 29 listopada - Podbórz (Falkenburg). Bracia von Ritzerow sprzedają radzie Świdwina swój udział we wsi Bronowo (Brunow).

1364 - 19 kwietnia - Pirna (?) Margrabia Ludwig i Otto Romer dzielą Marchię Brandenburską, w wyniku czego temu ostatniemu przypada Nowa Marchia ze wszystkimi miastami i zamkami poza Świdwinem także zamki w Clankt (?), Rizerow (?), Russow (?) i Cerseburg (?).

1364 - 21 kwietnia - Pirna. Otto i Ludwig margrabiowie Brandemburgii zapisują cesarzowi Karolowi IV jako królowi Czech, w przypadku gdyby król pozostał bez spadkobiercy a Schweidmitz i Janer przypadłby małżonce Otta - Elisabeth całą Nową Marchię, miasto Świdwin z ziemią i wcześniej wymienionymi zamkami w zamian za koronę czeską.

1364 - 26 czerwca - Margrabia Otto potwierdza Hansowi von Weddel ze Świdwina utrzymanie swoich praw i przejęcie wynikających z układu połowy długów na wypadek podziału między nim i bratem Ludwigiem Marchii.

1365 - Wszystkie miasta i terytoria Nowej Marchi zostają podporządkowane przez margrabiego Otto 6 - letniej kurateli cesarze Karola IV.

1369 - 22 sierpnia - Liebenwalde (?). W obecności Johana von Weddel - rezydenta Świdwina, zostawia margrabia Otto, zamek i miasto Recz (Retz) panom Hasso i Wedigo von Weddel.

1369 - 14 listopada - Tangermünde (?) margrabia Otto oddaje w lenno rezydentowi Johannowi von Weddel posiadłoś Grossow (?) - przypadła mu w wyniku śmierci Günthera von Weddel.

1369 - 21 listopada - Berlin. Margrabia Otto przyznaje proboszczowi w Choszcznie (Arnswalde) 4 włóki ziemi i zagrodę małorolną Nowelin.

1369 - 29 listopada - Falkenburg (?) - bracia Von Rutzerow sprzedają swój udział we wsi Bronowo radzie Świdwina do użytkowania przez szpital Św. Ducha - za 55 marek szczecińskich fenigów.

1370 - 20 stycznia - Berlin - Margrabia Otto przepisuje małżonce Johannesa ze Świdwina wsie Tesbedorg (?) Kłodzino (Clotzin), młyn w Bystrznie (Beustrin) jako dożywocie.

1370 - 7 luty - Berlin - Morgrabia Otto przyznaje świętym szpitalnikom z Frankfurtu zniesienie cła w namiestnictwie Johanne ze Świdwina zamek i miasto Rzecz (Reetz).

1370 - 1 maja - Nikolaus Ratelnitz - burmistrz Świdwina i jego małżonka funduje wzniesienie w tutejszym kościele ołtarz obu apostołów Szymona Judy i przydziela kościołowi jeszcze 6 włók ziemi w okolicy Świdwina. Beneficjum to zostaje zatwierdzone przez biskupa Filipa z Kamienia (Camnin) pod datą; Kołobrzeg - 1 maja 1389 r.

1370 - 24 maja - Morgrabia Otto oddaje w lenno braciom Konradowi i Henrykowi wonl Lauchstedt ziemię i wieś Schwatenwalde. Wśród świadków; Johan ze Świdwina.

1373 - Komendant z Ronke (?) - Wilhelm Holsten prosi papieża o zbadanie i ukaranie za czyny gwałtu i okrucieństwo Johana von Weddel, który został ujęty pozostawiony radzie w (Konigober) Cojnie.

1373 - Równocześnie doniesienie o przejściu Matchii Braanderburskiej z Bawarji do Czech oraz z opisem ówczesnych przynależności Marchii.

1374 - Karol IV (28 maja) koronowany (?) Hans von Veddel ze Świdwina oddaje w lenno swoim kuzynom zamek, miasto i ziemię.

1374 - 28 maja - wszyscy Wedlowie, łącznie z Hansem von Wedel, zamieszkałym w Świdwinie składają hołd królowi Czech Wenzlowi i jego braciom z Gubina (Guben).

1375 - 24 czerwca - Świdwin - Hans von Wedel, pan Świdwina oddaje w lenno swojemu wasalowi Koppe z Łabędzia (Labenz) 4 wólki ziemi na granicy polnej wsi Ciechanowo (Technow). Wśród świadków; Fritze Bossow, Hans und Michael von der Elwen, Heinrich Kustrop, Hans Mildechant.

1376 - 3 maja - Świdwin - Johan von Wedel, pan ze Świdwina przenosi proroctwo w Smardzku (Simmatzig) do sąsiadującego kościoła w Kluczkowie (Klutzkow), gdzie proboszczem był Johannes Dünow.

1376 - 20 czerwca - odpowiedź papieża na pismo Kontura z (Rönke) w sprawie Johanna von Wedel i jego towarzyszy nakazujący rodzinie w Chojnie (Konigsberg) pod groźbą eskomuniki uniwinnić skazanego już na śmierć.

1376 - Wyciąg (wypis) cesarza Karola IV. Kataster (księga ziemska) Marchii brandenburskiej; Wśród miast Marchii wymienia się Świdwin należący do Wedlów i Klęcko (Klanzig) jako lenno pana von Bredirlo.

1378 - 8 kwietnia Hans von Wedel, pan na Świdwinie odnawia spalone w czasie pożaru ratusza przywileje; potwierdza jego posiadłości i wpływy w postaci 164 włok ziemi, lasu łąk i moczarów ze wszyskimi jeziorami i wodami, prawem rybackim i łowieckim oraz połową wpływów ze sprzedaży i wywozu zboża i bydła. W zamian za to miasto mu i jego potomnym odprowadzać rocznie 100 funków czynszu.

1378 - Hans von Wedel sprzedaje Niemierzyno (Nemmin) radzie Świdwina.

1380 - 23 stycznia Borkowie sprzedają klasztorowi w Bierzwniku (marienwalde) swoją część własności w Obierzy (Hitzdorf) świadkiem jest Hans von Schiwelbein.

1383 - 27 października - margrabia Sigismund ustanawia Hansa von Wedel, pana na Świdwinie swoim namiestnikiem w kreinie ze wszystkimi prawami jakie mu osobiście przysługują.

1382 - 13 maja - miasta Świdwin i Mieszkowice (Bärwalde) zapisują miastu Chojna (Königsberg) dług w wysokości 500 marek.

1382 - 10 czerwiec - Mieszkowice; (Bärwalde) zestawiają miasta Mieszkowice (Barwalde) i Świdwin miastu Chojna (Königsberg) w zamian za pożyczkę 500 marek.

1383 - 19 listopada - Hans von Wedel uwalnia swojego wasala Michela von der Elwe z majątku Gamtow z ciążących na nim powinnościach służbowych. Świadkowie; Koppe z Łabędzia (Labenz) Otto Hune, Lübecke von Klempitzke, HollnutSculte, Hans Mildehant.

1384 - 14 kwietnia - Hans von Wedel przekazuje Krzyżakom z Elbląga (Elbling) swoją posiadłość Świdwin, miasto, zamek i ziemię z prośbą o przyjęcie przez zakon jego długów a jemu samemu zapewnienie pobytu i utrzymania.

1384 - 27 lipca - miasto Świdwin uwolnione zostaje z przysięgi złożonej Hennigoni von Wedel i składa hołd wielkiemu Mistrzowi Zakonu Krzyżackiego Konradowi Zöltner von Rotenstein.